PORSELEIN
In Nederland zijn misschien wel 10.000 mensen die met klei bezig zijn zowel keramisten als hobbyers.
De discipline waar ik indertijd voor heb gekozen komt mede door zijn moeilijkheidsgraad weinig voor en kom je dan ook zelden tegen.
Merendeel van mijn werk is met de hand opgebouwd uit tientallen laagjes porseleinklei die ik van te voren heb ingekleurd met hittebestendige keramische kleurstoffen die op 1260 graden worden meegebakken.
Verf wordt nooit gebruikt!
Voor al wie enige ervaring heeft opgedaan met keramiek, weet dat porselein een bijna mythische aantrekkingskracht heeft.
De zuiverheid van het materiaal, de mogelijkheden om flinterdun en uitdagend te werken spreken tot de verbeelding.
Hoe dan ook blijft het werken met porselein een niet eenvoudige klus.
De materie heeft zijn eigen wetmatigheden en vraagt naast materiaalkennis en technische vaardigheid ook een gezonde portie creativiteit en zin voor vormgeving om te kunnen komen tot een ‘eigen manier van werken’.
Een uitdaging dus voor wie wil proeven van het neusje van de zalm, dit ondanks dat tijdens het drogen en bakken zo,n 50% uitvalt.
Sommigen verfoeien de ‘onhandelbaarheid’ van het materiaal dat zijn eigen wetten lijkt te stellen, anderen prijzen de smeuigheid en ‘het tastbare genot’ van het werken met porselein de hemel in.
Geen eenvoudige keuze dus, te werken met één van de moeilijkste materies, zo breekbaar en broos maar eens gebakken zo sterk en tijdloos.
De temperatuur waarbij porselein wordt gebakken is hoger dan voor de andere aardewerksoorten, dit maakt porselein harder, niet poreus en enigszins transparant. Omdat porselein niet poreus is, heeft het geen glazuurlaag nodig om te voorkomen dat het vocht opneemt, zoals ander aardewerk en is dus waterdicht.
Door alle eenvoud blijft het porselein zijn puurheid behouden, al dan niet ingekleurd.De zijdezachte afwerking zorgt voor een mooie balans tussen de hardheid van het materiaal en de aaibaarheid van de buitenkant.